Over …

Monica

Monica Schumacher is geboren in Rotterdam, opgeleid in Den Haag en Amsterdam en woont in Koog aan de Zaan. Haar atelier is gehuisvest in de oude Honigfabriek, aan de oever van de Zaan. Monica werkt graag met gebruikt glaswerk en keramiek, hout, koper, metaal, beton en oude tijdschriften.

Monica is kunstenaar, tekstschrijver en freelancer. Meestal andersom.

Studio KADZ

Studio KADZ was ooit de gezamenlijke werkplek van 3 ondernemers. Omdat zij de studio ook verhuurden voor vergaderingen, trainingen, brainstormsessies en zelfs kleine theatervoorstellingen zochten ze naar een naam die voor goed in het gehoor lag en ook nog een beetje hout sneed. Hoe voor de hand liggend ook, vrijwel niemand raadt waar KADZ voor staat. 

Monica is samen met haar man Geert overgebleven en leidt de verhuur van de studio op haar eigen manier. Studio KADZ is een prachtige, hoge, industriële ruimte waar vrijwel iedereen zich meteen prettig voelt. Monica schenkt er als buffetjuffrouw met plezier thee, koffie, fris, en, als het bij de gelegenheid past, wijn en bier. 

In Studio KADZ is haar werk te zien. Je bent altijd welkom, op afspraak.

Bekijk Studio KADZ en de huurmogelijkheden op de website: Studio KADZ | Zuideinde 74 | Koog aan de Zaan

heerlijke handel

logo

heerlijke handel is Monica's bedrijfsnaam. De naam ontstond tijdens haar één-jarige opleiding tot interieurstyliste waar ze een fictief project deed voor een sjiek warenhuis. Monica wilde duurzaam gemaakte interieur- en modeproducten van hun (in die tijd!) stoffige imago afhelpen en bedacht de slogan 'eerlijke handel is heerlijke handel'. Toen zij een web-galerie begon voor producten van kunstenaars en vormgevers die nog niet bekend waren, sloot de naam heerlijke handel daar mooi bij aan. Inmiddels is Monica zelf de 'heerlijke handel', zoals zij zelf grappend zegt. Alle producten en diensten komen van haar hand.

the GLASS project

'Mijn kijk op de wereld is misschien wat negatief. Ik geloof niet dat we de wereld kunnen redden met windmolens en zonnepanelen. De hebzucht en hang naar macht zal uiteindelijk alles reduceren tot hopen rokend puin en woestijnen van stof, zoals George Miller en Byron Kennedy ons voorspiegelen in de Mad Max-films. Mensen zijn niet gemaakt op overleven in de toekomst. Ze willen alles en ze willen het nu. Duurzaam denken is voorbehouden aan de mensen die de skills ontberen om te heersen en te slim zijn om zich te onderwerpen. Hun pogingen zijn mooi maar aandoenlijk. Net als de mijne. De zonnepanelen op mijn dak beperken weliswaar de CO2-uitstoot en ik krijg het niet meer voor elkaar om de plastic verpakking van aardappels in dezelfde bak te gooien als de schillen, maar ik ga liever met de auto naar mijn werk dan met de trein en vlieg zonder na te denken voor een paar dagen naar Engeland, als ik denk dat dat nodig is. Van mij hoeft de wereld dus ook niet veel te verwachten ...'

'Gelukkig heb ik ook een zonnige kant. Dat deel dat fantaseert over hoe de wereld eruit zou zien als ook de mens eenmaal is gereduceerd tot stof, en de aarde, veerkrachtig als altijd, opnieuw groeit en bloeit. The GLASS project is daar een voorbeeld van. De bloemen van glaswerk tonen hoe de planeet zich zal aanpassen en de natuur zal herrijzen uit de puinhopen die we hebben achtergelaten. Geen pure en tere vormen meer, maar harde, glanzende bloemen samengesteld uit gemodificeerde grondstoffen die ooit zand, zee en bos waren. De aarde zal met haar gevoel voor schoonheid creëren alsof er niets is gebeurd is en 'natuur' maken van vazen, schalen, boekenplanken, kromme leidingen en gewapend beton. Opdat de balans weer is hersteld.'